ظرفیت تولید برنج غنیشده با آهن در فیلیپین
مقدمه
این گزارش با عنوان Iron Rice Fortification Capacities, Supply Chain and Campaign Initiatives in the Philippines به بررسی ظرفیت تولید برنج غنیشده با آهن در فیلیپین میپردازد. فیلیپین در سال ۲۰۰۰ با تصویب قانون Food Fortification Act (RA 8976) برنامه ملی غنیسازی مواد غذایی را آغاز کرد که بر اساس آن برنج آسیابشده باید با آهن غنی شود. هدف این برنامه کاهش کمبود ریزمغذیها و بهویژه کمخونی ناشی از کمبود آهن در جمعیت است.
با وجود تصویب این قانون، اجرای کامل غنیسازی برنج با چالشهایی مواجه بوده و در بسیاری از موارد بهصورت محدود یا مقطعی انجام شده است.
مروری بر پژوهش
این مطالعه توسط برنامه جهانی غذا (WFP) با همکاری مؤسسات علمی و صنعتی بینالمللی انجام شد و هدف آن بررسی ظرفیتهای تولید، وضعیت زنجیره تأمین و عوامل مؤثر بر مصرف برنج غنیشده در فیلیپین بود.
در این تحقیق از روشهای مختلفی استفاده شد، از جمله:
بررسی اسناد و مطالعات پیشین
مصاحبه با تولیدکنندگان و توزیعکنندگان
مصاحبه با تولیدکنندگان iron-rice kernel (IRK)
جلسات گروهی با مصرفکنندگان و برنامههای تغذیه مدارس
این مطالعه با هدف شناسایی شکافهایی انجام شد که موجب کاهش تولید، پذیرش و مصرف برنج غنیشده با آهن شدهاند.
نتایج و ظرفیت تولید
نتایج نشان میدهد که ظرفیت فعلی تولید برنج غنیشده با آهن در فیلیپین حدود ۱۸۱٬۴۴۰ تن در سال است که تنها حدود ۱٫۸٪ از کل برنج قابل غنیسازی کشور (۱۰٫۲ میلیون تن) را شامل میشود.
در زنجیره تولید این محصول چند بخش اصلی وجود دارد:
تولید iron-rice kernels (IRK)
واردات یا تولید مواد ریزمغذی
مخلوطسازی IRK با برنج سفید
توزیع از طریق برنامههای دولتی و بازار
همچنین تولید IRK در فیلیپین توسط چند شرکت داخلی و واردکنندگان انجام میشود و برخی تولیدکنندگان به دلیل کمبود تقاضا فعالیت خود را متوقف کردهاند.
نقش برنامههای اجتماعی در مصرف برنج غنیشده
یکی از مهمترین مسیرهای توزیع برنج غنیشده در فیلیپین برنامههای حمایتی اجتماعی و تغذیهای است.
برای مثال:
برنامه تغذیه مدارس
برنامههای تغذیه کودکان
برنامههای کاهش فقر و سوءتغذیه
در یک مطالعه آزمایشی در استان Maguindanao، استفاده از برنج غنیشده در برنامه تغذیه مدارس موفقیتآمیز بوده و نشان داده شد که میتوان از برنج تولیدشده توسط کشاورزان محلی برای این برنامهها استفاده کرد.
چالشهای توسعه برنامه غنیسازی
مطالعه چند مانع اصلی برای گسترش تولید و مصرف برنج غنیشده شناسایی کرده است:
اجرای ضعیف قانون غنیسازی مواد غذایی
زیرساخت محدود در زنجیره تأمین
آگاهی کم مصرفکنندگان
رقابت برنج وارداتی با تولید داخلی
هزینه سرمایهگذاری برای تولیدکنندگان
این عوامل باعث شدهاند که با وجود وجود قانون، غنیسازی برنج هنوز در مقیاس گسترده اجرا نشود.
رویکرد ویتو
مطالعاتی از این نوع نشان میدهند که اجرای موفق برنامههای غنیسازی نیازمند ترکیب چند عامل است:
توسعه فناوری تولید
ایجاد تقاضای مصرفکننده
سیاستهای حمایتی دولت
همکاری بخش خصوصی
در رویکرد ویتو، توسعه محصولات غنیشده بر پایه انتخاب ترکیبات ریزمغذی با فراهمی زیستی مناسب و طراحی فرمولاسیون متعادل انجام میشود تا علاوه بر تأمین نیازهای تغذیهای، کیفیت و پذیرش مصرفکننده نیز حفظ شود.
نتیجهگیری
گزارش نشان میدهد که فیلیپین زیرساخت اولیه لازم برای تولید برنج غنیشده با آهن را دارد، اما ظرفیت فعلی تولید نسبت به حجم مصرف برنج بسیار محدود است. برای توسعه این برنامه در مقیاس ملی، تقویت سیاستهای اجرایی، افزایش آگاهی عمومی و حمایت از تولیدکنندگان ضروری است.
منابع
World Food Programme (WFP).
Iron Rice Fortification Capacities, Supply Chain and Campaign Initiatives in the Philippines
