چکیده: آهن یک عنصر کمیاب ضروری است که نقش حیاتی در فرآیندهای فیزیولوژیکی مختلف از جمله انتقال اکسیژن، تولید انرژی و عملکرد سیستم ایمنی دارد. این عنصر بخش اصلی هموگلوبین و میوگلوبین است که وظیفه رساندن اکسیژن به بافت‌ها و عضلات را بر عهده دارند. آهن همچنین در واکنش‌های آنزیمی مرتبط با تنفس سلولی و سنتز DNA نقش دارد. مقاله بر اهمیت حفظ تعادل سطح آهن در بدن تأکید می‌کند، زیرا کمبود یا افزایش بیش از حد آن می‌تواند منجر به مشکلات جدی سلامتی شود. کمبود آهن باعث خستگی، کاهش عملکرد شناختی و ضعف سیستم ایمنی می‌شود، در حالی که آهن اضافی ممکن است موجب استرس اکسیداتیو و آسیب به اندام‌ها گردد. منابع غذایی آهن، مکانیسم‌های جذب و مسیرهای تنظیمی آن بررسی شده‌اند و نشان داده می‌شود که بدن به‌طور دقیق هموستاز آهن را کنترل می‌کند تا عملکرد مطلوب حفظ شده و از مسمومیت جلوگیری شود.

لینک مقاله